| تاریخ ارسال: 1401/5/29 |
شرح و تفسیر
اشاره به اینکه بعضی از خواسته ها چنان است که اگر انسان از شخصیت خود مایه نگذارد به آن نمی رسد و سزاوارِ انسان آزاده و با شخصیت نیست که تن به چنین معامله ای بدهد; از شخصیت خود بکاهد تا به خواسته ای از خواسته های مادیش برسد و به گفته شاعر عرب: «کسی که از آبروی خویش به وسیله تقاضای از دیگران صرف نظر می کند، عوض شایسته ای پیدا نخواهد کرد هرچند از این طریق به غنا و ثروت برسد. زیرا هنگامی که رسیدن به مواهب مادی را در کنار سؤال بگذاری (ذلتِ) سؤال آشکارتر می شود و مواهب مادی هر چه باشد کوچک خواهد بود». به بیان دیگر، انسان مال را برای حفظ آبرو می خواهد و سزاوار نیست آبرویش را برای کسب مال بریزد.
آیت الله مکارم شیرازی، پیام امام، ج۹، ۶۲۲- ۶۲۳
اشاره به اینکه بعضی از خواسته ها چنان است که اگر انسان از شخصیت خود مایه نگذارد به آن نمی رسد و سزاوارِ انسان آزاده و با شخصیت نیست که تن به چنین معامله ای بدهد; از شخصیت خود بکاهد تا به خواسته ای از خواسته های مادیش برسد و به گفته شاعر عرب: «کسی که از آبروی خویش به وسیله تقاضای از دیگران صرف نظر می کند، عوض شایسته ای پیدا نخواهد کرد هرچند از این طریق به غنا و ثروت برسد. زیرا هنگامی که رسیدن به مواهب مادی را در کنار سؤال بگذاری (ذلتِ) سؤال آشکارتر می شود و مواهب مادی هر چه باشد کوچک خواهد بود». به بیان دیگر، انسان مال را برای حفظ آبرو می خواهد و سزاوار نیست آبرویش را برای کسب مال بریزد.
آیت الله مکارم شیرازی، پیام امام، ج۹، ۶۲۲- ۶۲۳
کلیدواژه ها: حضرت علی (ع) | نهج البلاغه | آبرو | ثروت |
دفعات مشاهده: 850 بار |
دفعات چاپ: 373 بار |
دفعات ارسال به دیگران: 0 بار |
0 نظر
