<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rdsm_thesis>
<thesis_code>uni61ths283</thesis_code>
<thesis_org_id>61</thesis_org_id>
<thesis_org_title>دانشگاه علوم پزشكي گلستان</thesis_org_title>
<thesis_title></thesis_title>
<thesis_title_fa>بررسي اپيدميولوژيك بيماران مبتلا به هپاتيت در مركز آموزشي درماني 5 آذر، طي سال‌هاي 83ـ79</thesis_title_fa>
<thesis_edu_date>1382-83</thesis_edu_date>
<thesis_s_date>1382</thesis_s_date>
<thesis_e_date>1383</thesis_e_date>
<thesis_call_no>uni61ths283</thesis_call_no>
<thesis_irandoc_call_no></thesis_irandoc_call_no>
<thesis_language></thesis_language>
<thesis_field>دكتراي حرفه اي</thesis_field>
<thesis_degree>دكترا</thesis_degree>
<thesis_pages>57</thesis_pages>
<thesis_description></thesis_description>
<thesis_content></thesis_content>
<thesis_web_url></thesis_web_url>
<thesis_budget></thesis_budget>
<thesis_subject></thesis_subject>
<thesis_mesh></thesis_mesh>
<thesis_abstract>ـ بيماري ويروسي هپاتيت يكي از شايع‌ترين بيماريهاي عفوني در سطح جهان است و از شيوع نسبتاً بالايي در كشورهاي آسياي شرقي و خاورميانه نسبت به كشورهاي اروپاي غربي و آمريكايي برخوردار است. آمار نشان ميدهد كه حدود 5 درصد از جمعيت جهان (350ميليون نفر) آلوده به ويروس هپاتيت B و 1 درصد (60ميليون نفر) آلوده به ويروس هپاتيت C هستند، اما هپاتيت دارويي نيز از شيوع نسبتاً بالايي برخوردار است. هدف از اين مطالعه، بررسي اپيدميولوژيك بيماران مبتلا به هپاتيت عنوان شده است. نگارنده پايان‌نامه حاضر در ادامه مقدمه، روش و يافته‌هاي خود را اينچنين توضيح داده است: اين مطالعه از نوع مطالعه توصيفي است كه به روش مقطعي انجام شده است. از پرونده 254 بيمار، اطلاعاتي شامل سن، جنس، سطح Ast و ALP, Alt ، نوع هپاتيت ، تست‌هاي سرولوژيك، بيليروبين Direct, Total و سونوگرافي استخراج و سپس داده‌ها را با نرم‌افزار آماري Spss-10 تجزيه و تحليل كرديم. براساس نتايج اين مطالعه، شايع‌ترين علت هپاتيت، هپاتيت B بود كه با ساير مطالعات همخواني داشت و هپاتيت C در مقام دوم قرار داشت. اين نتايج نشان ميدهد كه در جامعه ما نيز،‌ مردان بيشتر از زنان در معرض خطر ابتلا به هپاتيت‌هاي ويروسي هستند و دو فاكتور خطر مهم در افزايش ابتلاي اين گروه، يعني تماس‌هاي جنسي كنترل نشده و اعتياد به مواد مخدر تزريقي را نبايد ناديده گرفت. در جمعيت مردان مبتلا، متوسط سني مبتلايان در مقايسه با مطالعات مشابه بالاتر بوده است كه اين نتيجه ممكن است ناشي از تشخيص ديرتر بيماري باشد. سن غالب در هپاتيت B 40 تا 50 سال، در هپاتيت C 30 تا 50 سال و در موارد مشكوك به هپاتيت A 10 تا 20 سال بود. همه موارد هپاتيت دارويي،‌ ناشي از داروهاي ضدسل بود. از كل بيماران مبتلا 10 نفر فوت شدند و بيشترين ميزان مرگ و مير مربوط به هپاتيتB بود.اين پايان‌نامه در پنج فصل به انضمام تعدادي نمودار و ارائه فهرست منابع در پايان تدوين شده است.</thesis_abstract>
<thesis_abstract_fa></thesis_abstract_fa>
<thesis_keyword></thesis_keyword>
<thesis_keyword_fa>هپاتيت بي – شيوع، هپاتيت سي – شيوع، هپاتيت دارويي</thesis_keyword_fa>
<thesis_author></thesis_author>
<thesis_ds></thesis_ds>
<thesis_da></thesis_da>
<thesis_update>1240488000</thesis_update>
</rdsm_thesis>
